Vliegen wordt beleven

Mijn afstudeerconcept is bekend! Gelukkig maar, want ik was een paar weken mezelf even kwijt tussen mijn eigen gedachten... Sjongejonge, dat was me nogal een bevalling zeg. Van een heel toekomstgerichte prognose naar een superpraktisch, toepasbaar concept dat een bedrijf nu zou kunnen realiseren. Ga er maar aan staan :-s

Ik ga voor KLM een soort 'vliegbeleving' ontwerpen, (voor de verre vluchten). De basis zit 'm in de maaltijd. Die wordt niet alleen beter en aantrekkelijker (want de vliegtuigmaaltijd wordt nu niet heel positief gewaardeerd), je kunt 'm ook vooraf kiezen (net zoals je je stoel selecteert). Dat is leuk voor de voorpret en daarbij handig voor KLM, want die weten precies hoeveel van elk ze aan boord moeten hebben en waar ze afgeleverd moeten worden. Er zijn drie keuzes.

Impressie van de organisatie KLM

 

Maar er is meer: jouw keuze die je vooraf doorgeeft zegt iets over jouw 'smaak' en wie jij bent. Met behulp van deze informatie kun je ook de rest van de vliegreis persoonlijker maken. Zo krijg je bijvoorbeeld een op jouw stijl samengesteld inflightmagazine. En in plaats van een lijst van 100 films krijg je eerst een speciaal voor jou geselecteerd aanbod te zien. Je zou zelfs drie verschillende 'safety-filmpjes' kunnen maken. Zo wordt een vliegreis in plaats van een massale, een meer 'persoonlijke' beleving, waardoor deze onderdeel wordt van je vakantie in plaats van een noodzakelijk kwaad om van A naar B te komen.

 

Voorbeelden van hoe vliegtuigmaaltijden ook vormgegeven kunnen worden

Heb je leuke ideeën voor dit concept? Ik hoor ze natuurlijk heel graag! Ben of ken je iemand die ervaren is in het samenstellen van (vliegtuig)maaltijden, veel kennis heeft van vliegreizen en alle eisen die een vliegtuigcabine met zich meebrengt óf misschien zelfs bij KLM werkt? Ik kom graag in contact!

Uw eten is bedacht

Beste mensen, vandaag gaan we het hebben over: de visstick. U kent hem ongetwijfeld. Het rechthoekige, oranjeachtige, gepaneerde visstaafje. Aan die zogenaamde kapitein die ze aanprijst op uw beeldscherm zal ik geen woord vuil maken, dat beloof ik u.

De visstick is voor mij het ultieme voorbeeld van 'fooddesign'. Werkelijk niets is natuurlijk aan het ding. Volledig ontworpen. En het briljante is: wij herkennen het allemaal als voedsel.

Over werkelijk alles is nagedacht. Het formaat en gewicht bijvoorbeeld. Alle staafjes zijn even groot en even zwaar. Makkelijk met delen: iedereen krijgt evenveel (scheelt een hoop gejengel aan de dis). En de vorm. In de natuur komen geen rechthoeken voor. Maar verdomd, zo passen ze wel mooi in een rechthoekig doosje. En die rechthoekige doosjes kun je weer netjes en efficient op elkaar stapelen. Dat is prettig voor het transport. En dat paneerlaagje? Ook bedacht. Onze smaakbeleving wordt namelijk beter wanneer ons voedsel verschillende consistenties bevat. Dus zo'n zacht visje knapt helemaal op van zo'n krokant laagje.

Voelt u zich nu een beetje bedonderd? Ik niet. Ik vind het fascinerend. Voor mijn afstuderen ben ik op zoek naar extreme vormen van fooddesign. Hoe ver kun je gaan in het ontwerpen van voedsel? Blijkbaar hoeft het niet op iets natuurlijks te lijken, wil het door ons geaccepteerd worden. Als er maar op de verpakking staat wat het is ('Dit is VIS mensen! Gewoon opeten.') dan vinden we dat blijkbaar voldoende.
Misschien ziet ons eten er straks wel zo uit:

Vreemd, vreemder, vreemdst

Afgelopen week blogde ik over mijn afstudeerthema: vervreemding. Maandag presenteerden we onze voortgang tijdens 'meetmoment 1'. Dat klinkt behoorlijk officieel, maar eigenlijk was het gewoon een gezellig en opbouwend gesprek.

Zoals ik al vertelde is het allemaal nog heel onduidelijk waar het allemaal naartoe gaat; wat mijn uiteindelijke praktische uitwerking wordt. En hoe meer onderzoek ik doe naar mijn thema, hoe onduidelijker het wordt ;) Je kan er zó veel kanten mee op!

Ik startte vanuit het idee dat we weer verbinding willen met de oorsprong. Dat we weer willen weten waar ons eten vandaan komt en wat er mee gebeurt voordat het op ons bord belandt. Dat speelt sterk in onze maatschappij, maar er wordt wel al heel veel op ingespeeld dus het is lastig om dan vernieuwend te zijn.

Het woord 'vervreemding' is op zichzelf al een dankbaar woord voor ontwerpers. Het leent zich bij uitstek om lekker uit te vergroten; om extreem te gaan. Dus ik had ook een collage gemaakt met heel bizar beeld. Daar waren de docenten erg van gecharmeerd ;) Een toffe nieuwe insteek. Dus de komende weken duik ik in een 'wicked world of weirdness', hahaha.

Weet jij nog ergens vreemd, bizar of absurdistisch foodbeeld te vinden? Of tof beeld van extreme vormen van fooddesign? Andere inspirerende tips en ideeën? Ik hoor het heel graag!

Mmmmmayo ;-)

Gekke gewoontes? Ja, tuurlijk heb ik die. Net als iedereen. Bij mij hebben ze meestal met eten te maken :) Wist je bijvoorbeeld dat ik ontzettend fan ben van mayonaise? Dat ik dit vertel eigenlijk... haha. Maar goed, die mayo dus. Eigenlijk vind ik het lekker bij alles. Maakt niet uit. Zelfs bij pasta, geen probleem. Ja, ik zie wel dat je nu een heel vies gezicht trekt...! ;)

Het allerlekkerst is mayonaise natuurlijk met friet. En zout. In die volgorde, ja. Hahaha. Ik heb dat in mijn leven al zoveel gegeten, maar ik ben er nog nooit, nooit ziek van geweest. En ik heb er altijd weer zin in. Dat, en sushi. Met mayonaise natuurlijk.

Nou ja...

Deze ontboezeming was eigenlijk bedoeld als intro op een leuk boekje :) Een boekje dat ik geschreven had kúnnen hebben. Maar Ellen Scholtens en Irene de Vette (zou ze écht zo heten?? ;-) waren me voor. Jammer. Maar ze hebben het wel heel leuk gedaan. 154 pagina's over friet. Mét mayonaise. Met een frisse, vrolijke vormgeving. Ook al zo leuk. Ja. Een aanradertje hoor!

Cover van het Grote frietboek (dat eigenlijk maar een klein formaatje heeft ;-)

Zelf mayo maken :-)

De oorsprong van mayonaise



Foodfotografie in het Grote frietboek ;-)

Grappige quote ;-)

-----

Funny habits? Yeah, sure I got them. Like everyone, right? For me, they usually have something to do with food :) Did you knew I'm a very big fan of mayonnaise? To be honest, I can eat it with everything. Even pasta, no problemo. Yep, I can see you making that face and thinking 'iiieeuuw'...! ;)

The ultimate food to go with mayo are of course french fries. That actually is very a very common combination in The Netherlands. And I love it. Mayo and fries. And salt. In that sequence. Can eat it anytime. And over and over again. That, and sushi. With mayo of course ;-)

Oh well...

 

Actually, this confession was meant to be an intro for a really nice little book. One that I could have written myself. But Ellen Scholtens and Irene de Vette did it already. Too bad. But they did a really good job though. 154 pages about fries. Wíth mayo. Designed very nice and cheerful. Also a really good job done. Yes. I'd highly recommend it!

De etende mens

Op de valreep van het oude jaar was ik bij de tentoonstelling 'De etende mens' in het Designhuis in Eindhoven (samengesteld door Marije Vogelzang). Als een kind in een snoepwinkel zo blij huppelde ik over de twee verdiepingen tellende expositie :) Zo gaaf en inspirerend! Ik heb letterlijk van elk hoekje een foto ;) zelfs van de bordjes bij de zalen.

Het ging over fooddesign en urban growing. Over verhalen en gebruiken. Over supermarkten en natuur. Over nieuwe concepten en ... och, zoveel!

Ben je niet geweest? Heeeel jammer... En nu kan het helaas ook niet meer. Gelukkig hebben we de foto's nog ;)



-----

On one of the last days of 2012 I visited the exhibition 'De etende mens' at the Designhuis in Eindhoven (curated by Marije Vogelzang). It was so great! I hopped through it like a kid in a candystore :) So inspiring! I took pictures of litterally e-ve-ry corner of the exhibit.

It was about fooddesign and urban growing. About stories and habits. About supermarkets and nature. About new concepts and... oh too much to tell!

Oh, you didn't visited the expo yet? That's a pitty... Because you can't go anymore. Fortunately I took I got a lot of pictures ;)

Merry X-mas

Zelfontworpen kerstkaarten! Mét recept-patroontje natuurlijk ;)

-----

Christmas cards designed by me! With recipe-pattern, of course ;)

Merry Christmas!!

Kaartje 1: kalkoen gevuld met paddenstoelen

Kaartje 2: garnalencocktail met tomaat en avocado

Kaartje 3: zalmtartaar met rucolaolie

Foodstyling!

Had ik al eens iets verteld over mijn voorliefde voor food? Vast niet, hahaha ;) En toch blijf ik het opmerkelijk vinden dat de dingen waar ik enthousiast van word meestal te maken hebben met eten.

Zo is daar natuurlijk het bereiden van eten (elke keer weer een uitdaging om een zo lekker mogelijk gerecht af te leveren en het zo te organiseren dat alles tegelijk klaar is) en de geweldige activiteit van het eten zelf (ik ben een wandelende encyclopedie van heerlijkheden die we 'daar-en-daar' of 'toen-en-toen' hebben gegeten en stoor me ook vooral niet tijdens een heerlijk hapje).

Daarnaast word ik ook erg vrolijk van:

• kijken naar hoe anderen koken (hello, Jaimy Oliver ;)
• praten over eten, ingrediënten en recepten (heeft u even?)
• wandelen door een ambachtelijk winkeltje of over een versmarkt (als ze me zoeken...)
• eten op vakantie (een dágtaak heb ik eraan, mensen!)
• kook- en eetwinkelen op vakantie (mijn souvenirs zijn redelijk voorspelbaar ;)
• food illustreren (kijk, ik teken sla, whiehoei!)
• het zien van mooie verpakkingen van eten (ja, ook dat is design)
• bedenken wat we gaan eten (en hoe ik het recept naar mijn hand ga zetten, ha!)
• boodschappenlijstjes maken (okee, niet alleen met boodschappen, haha ;)

Anyway, het zal je niet verbazen dat ik me inschreef voor de workshop 'styling en fotografie voor foodbloggers' van Simone van den Berg en Alexandra Schijf.

Het was me een partij leuk! :) Okee, foto 1 was nog een beetje aanklooien. Bij foto 2 hadden we iets meer het idee dat we snel door hadden hoe we het beeld moesten verbeteren. En bij foto 3 stuiterde ik achter mijn camera: Kijk nou toch eens hoe lekker dat eruit ziet...!! ;)

En...? Ziet het er lekker uit??



Foto 1: salade - eerste opstelling

Foto 1: salade - tweede opstelling 

Foto 2: soesjes - eerste opstelling

Foto 2: soesjes - tweede opstelling

Foto 3: ontbijt - eerste opstelling

Wat je op de foto niet ziet - een lekkere zooi! ;) 

-----

Did I ever tell you aboud my love for food? Probably not, hahaha ;) And yet I myself still think it's remarkable that most things that get me enthousiastic have to something to do with food.

I love preparing food (every time a challenge to make a stunning dish and organise it well, so that everything is ready at the same time). And I looooove eating it (I'm like a living encyclopedia with 'what-we-ate-there-and-then' and don't even try to disturb me while eating...).

Next to that, I get really happy when I'm:

• looking at people who are cooking (hello, Jaimy Oliver ;)
• talking about food, ingrediënts and recipes (you got a like half an hour or so?)
• walking in an artisan shop or along a market with fresh foods (if you're looking for me...)
• eating on holiday (working on that all day long!)
• shopping for food or foodware on holiday (my souvenirs are fairly predictable ;)
• illustrating food (look, look, I'm drawing a salad, whoohoo!)
• seeing beautiful food packaging (that's design too)
• thinking about what I'm about to eat (and how I'm going to make it my style, ha!)
• making grocerylists (okay, any list actually, haha ;)

Anyway, it won't surprise you that I participated in a workshop called 'styling and photography for foodbloggers' taught by Simone van den Berg and Alexandra Schijf.

It was so much fun! :) Okay, photo 1 was all about trying things. With photo 2 we actually had the idea we knew what we were doing. And by the time we took photo 3 I was bouncing behind my camera: Just look how yummy that looks...!! ;)

And...? Does it look yummy??